Verslag Internationaal Toernooi B1 (JO17-1)

verslag-internationaal-toernooi-b1-jo17-1

Geplaatst op: 01-06-2017

Als afsluiting van het seizoen speelde Slikkerveer JO17-1 een meerdaags Internationaal toernooi bij vv Wijhe ’92. Op donderdag 25-05 vertrok de 16 koppige selectie richting Summercamp Heino, waar het voor vier dagen zou verblijven. De Ijsseltrophy, in de selectie beter bekend als de ‘Joey Tanghe Cup, maar daarover later meer, is een prestigieus toernooi waar teams uit diverse landen strijden om de hoofdprijs. In de categorie U17 streden teams uit Nederland, Duitsland en België om de cup.

Nadat iedereen op donderdagmiddag verzameld had bij Slikkerveer én er bij iedereen plek was gemaakt voor alle spullen die mee moesten (lees: toeters, bellenblaas apparaten, voetbaltassen etc.) kon er worden afgereisd naar Heino. De vraag van Aad was duidelijk: ‘rijden wij in colonne of trekt ieder zijn eigen plan?’ Het cynische ondertoontje van: die trainer met zijn rare Suzuki haalt het nooit als ie alleen moet rijden, laat ik maar even achterwege ☺.

Eenmaal aangekomen werden de kamers al snel ingenomen door de spelers en begeleiding en nadat ook alle andere benodigdheden als speelkaarten, frisdrank, etenswaren en natuurlijk de ballen aanwezig waren kon het afsluitweekend dan eindelijk van start gaan.

De jongens verkenden het terrein en besloten gelijk te gaan voetballen in de zaal die ter beschikking stond. Om 18:00 kon de groep dineren om vervolgens om 20:15 uur te voet naar Heino af te reizen om te bowlen (én zoals later bleek een kapsalon, een Turkse pizza en een broodje döner te nuttigen bij de plaatselijke eettent Shalom). Eenmaal binnen in de bowlingzaal bleek dat Fleur al op ons stond te wachten. Fleur, zo heette de mevrouw achter de bar bij de bowling. Dit was tevens de plek waar Rowan niet weg te slaan was, maar wel bleef hij ontkennen dat hij Fleur stiekem wel een klein beetje leuk vond. Dit merkte ook Thiemo en Levi dus die kwamen er maar eventjes bij staan. Nadat het bowlen een dik verdiende winnaar opleverde liepen we met heel de groep (toch?) terug naar het Summercamp om daar de genieten van een heerlijke nachtrust, want er moest immers fit aan het ontbijt verschenen worden. Dat iedereen een andere denkwijze heeft over hoe je goed tot rust kan komen tijdens de nachturen, bleek op deze donderdagnacht wel. Alles werd uit de kast getrokken (behalve Lareno dan, die verschool zich graag achter de kast, met een klein balletje in zijn hand) om er een goed feest van te maken. Alleen viel de toeter van Rowan niet bij iedereen in goede aarde, maar dat maakt niet uit, er was in ieder geval een toeter en deze kan altijd van pas komen, maar dat maakt niet uit.

Dat het gezegde: ‘s –avonds een vent, ’s-Ochtends een vent alleen voor echte mannen geldt, bleek de vrijdagochtend wel. Na welgeteld 2 uur slaap en een behoorlijke set wallen zat iedereen om 08:30 uur netjes aan het ontbijt. Dat de één een wat dikkere bodem nodig heeft dan de ander bleek deze ochtend wel. Waar bijvoorbeeld Kevin aan een rijst wafel voldoende had, spande Denno toch wel de kroon om de warming Up alvast te starten met de looplijn van de eettafel naar het buffet. Brood, eieren, rijst wafels, yoghurt en nog vele andere ingrediënten passeerde de revue en we waren bang dat de openingsceremonie van 12:00 uur niet gehaald zou worden. Gelukkig eet hij net zo snel als dat hij een panna ontvangt op de training van een trainer en konden wij op tijd bij het huisje zijn zodat iedereen nog iets voor zichzelf kon doen, voordat we om 11:30 uur opgehaald werden door een aantal ouders.

Ondanks de korte nacht leek iedereen toch wel fit genoeg om het toernooi te starten .Alleen Ricky voelde zich niet goed. Hij miste zijn borstel en zoals iedereen weet stond de Joey Tanghe Cup bekend om de vele Batskoo’s die er rond zouden lopen en dan moet het haar uiteraard goed zitten. Nu horen we u denken: ‘Batskoo’s? Ja! Levi, de clown van ons team, introduceerde een nieuw woord: Batskoo. Het enige aparte aan dit woord was dat hij zelf eigenlijk niet wist wat het betekende. Maar goed: ieder knap, of minder knap meisje, of een bal, of een doel, of een flesje water of iets anders werd gebombardeerd tot Batskoo en uiteindelijk werd dit hét woord van het toernooi. We zullen dit ongetwijfeld nog vaker tegenkomen.
De openingsceremonie liep volgens plan. Bij aankomst op het terrein konden wij precies achteraan aansluiten en namen we samen met de vele andere teams uit binnen en buitenland plaats op veld 1. Achter het doel hadden onze fans(die in grote getalen waren meegekomen) een partytent opgezet waar alle jongens tussendoor naartoe konden voor een broodje, iets te drinken of om even in de schaduw te zitten. Het was super geregeld. Nadat alle volksliederen waren gespeeld begon de voorbereiding op de eerste wedstrijd. Deze werd gespeeld tegen KFC Lint uit België. De tegenstander verbleef ook op het  Summercamp en had s’-ochtends al een tactische bespreking gehad van de ‘man met de map’.

In de beginfase was het even aftasten en leken de spelers niet helemaal wakker en belandde een schot van afstand op de lat. Naarmate de wedstrijd vorderde kwam Slikkerveer toch beter in hun spel en dit leverde vlak voor de wisseling van helft een grote kans op. Ricky speelde de bal heel mooi vrij en wist schitterend binnen te schieten op veld 4! Dat wij zelf op veld 5 speelde maakt het dan wel een beetje zuur. Na de korte drinkpauze werd ook niet meer gescoord en dus speelde JO17-1 hun eerste wedstrijd met 0-0 gelijk. Wel wist onze captain een rode kaart te pakken door vlak voor tijd een scoringskans te ontnemen. Was er wellicht een speler die na deze overtreding zijn kans schoon zag om de aanvoerdersband op te eisen? Want de Batskoo loerde al weken op deze band. We zijn benieuwd…

Een uurtje pauze en dat betekende gelijk richting de partytent van de supporters om daar even te chillen in de schaduw. Onder het genot van koude frisdranken, water en heerlijke krentenbollen, eierkoeken en nog meer etenswaren wachtten de jongens op de volgende wedstrijd tegen een team uit het land van onze Oosterburen. Ook op het Summercamp waren we overigens buren en één ding weten we zeker: beide teams zijn de gehele nacht wakker geweest. Wij door onszelf, en zij door ons.
En het heeft geholpen. Slikkerveer won de wedstrijd van de Duitse tegenstander. Enige minpuntje is natuurlijk dat tweede aanvoerder Denno(Mauro was geschorst) zijn aanvoerdersband kwijt was. Lang hoefden we niet te zoeken want in de verte zagen we Levi nog net naar het speelveld sprinten. Hij had hem dan toch te pakken..

Vanaf de eerste minuut was Slikkerveer veel sterker, maar wist het in het eerste kwartier geen goal te maken, ondanks grote kansen. En het klopt, het veld werkte niet mee (Ricky, hier heb je je excuus), maar sommige ballen mogen er wel in (hierover later in deze wedstrijd wat meer). Vlak na de wisseling kwam Slikkerveer op 1-0. Het was Juwel die na een zeer sterk duel Cemal in stelling bracht en hij scoorde gemakkelijk. Slikkerveer ging op zoek naar de 2-0 en eigenlijk dacht iedereen dat deze in de maak was bij de volgende aanval: Juwel speelde Cemal vrij voor de keeper en hij legde de bal op zijn beurt klaar voor Ricky die de bal alleen maar in het lege doel hoefde te schuiven en hij deed het ook en dit keer wel op veld 5! Ware het niet dat we ondertussen weer van veld geruild hadden en we nu op veld 3 speelde. Gelukkig hebben we de beelden nog, waarvoor onze hartelijke dank natuurlijk!


Omdat we de score niet wisten te verdubbelen dacht Lareno dat hij dan de rode kaarten maar even moest verdubbelen. ‘Ik moet het zeer kort houden, want anders loopt het volledig uit de hand’ was de uitleg van de scheidrechter.

Eind goed al goed. Ondertussen had Slikkerveer al 4 punten en nog beter gezegd; keepers Duco en Damian hadden nog geen goal tegen! Op naar de volgende wedstrijd. Of moesten we nou meedoen met een penalty cup? De één dacht van wel, de ander dacht van niet. ‘Het zal dan wel niet’ was de logische conclusie en snel naar de partytent waar onze supporters zich weer verzameld hadden en in de zon genoten van heerlijke alcoholische en non-alcoholische versnaperingen.

Op naar wedstrijd drie. Het ging leven bij de jongens. Wij hadden immers 4 punten uit 2 wedstrijden, maar onze volgende tegenstander had er 6 uit diezelfde twee wedstrijden. Deze mochten we niet verliezen. Rechterverdediger Jasper had het al weken over niets anders: hij moest en zou scoren en hij had een speciaal dansje in gedachten. Jasper en scoren is niet de beste combinatie dus de fans en begeleiding verwachtte er niet veel van. De wedstrijd verliep gelijkwaardig, maar helaas wist Wijhe ’92 de score te openen. Slikkerveer zette alles op alles en wist met een extra spits (Jasper) toch nog een kans te creëren. De diepe bal van Mauro kwam precies op de hand van een verdediger terecht en dit leverde Slikkerveer vlak voor tijd een penalty op. ‘Hij zal het toch niet in zijn hoofd halen om die penal te gaan nemen jongens?’ ‘JASPER! JAAASPEEER! NIET DOEN!!!!’, maar hij had de bal al in zijn handen. Met angst en beven keken de mensen, die het aandurfde tenminste, naar zijn aanloop. De scheids floot. Jasper rende op de bal af… GOAAL!! 1-1! Hij pakte de bal en wilde terug rennen naar de eigen helft, maar bedacht zich opeens: hij draaide zich om, stond voor de doelman, keek hem aan en… hij haalde zijn schouders op. Was dit dan waar iedereen zo lang op heeft gewacht?
Dat ophalen van de schouders bleek overigens wel een lichaamsbeweging die wij de rest van het weekend vaker zouden zien. Zelfs onze eigen mascotte Senna waagde zich eraan. Niet op school doen hé!
Door de 0-0 uitslag plaatste Slikkerveer zich wel voor de finalepoule die zaterdag gespeeld zou worden. Mauro dacht er in de kleedkamer het zijne over: ‘Het word me allemaal te veel’, het gaat helemaal escaleren’. We weten nog steeds niet waarom, maar het toverde gelukkig wel een grote lach op ons gezicht na een lange, warme dag voetballen. Maar eerst snel douchen en omkleden en op richting het huis waar vele ouders dit weekend verbleven. De ouders hadden voor alle spelers, ouders en begeleiders een geweldige barbecue georganiseerd. Alles was top geregeld. Eten, drinken en gezelligheid in overvloed. Wát een manier om dit seizoen af te sluiten. SUPER!

Natuurlijk stond deze avond ook in het teken van diverse waarderingen en na het eten en vlak voor de door Rowan en Kevin georganiseerde voetbalquiz werden Henriette en Bianca bedankt voor het fantastisch organiseren van dit weekend. Jordy werd bedankt voor het vlaggen en ontving een mooie beker in de vorm van een grensrechter. Enige verschil was wel dat dit beeld slank was. Iets wat wellicht niet geheel overeen kwam met de werkelijkheid, maar het gaat tenslotte om het gebaar! Bedankt Jor! ☺.

Rowan werd bedankt met een mooi boek van Feyenoord en Kevin ontving een bierpakket met diverse speciaal bieren. Ook ontvingen Rowan en Kevin een geweldig mooi kampioensshirt met alle namen van spelers erop en had Kevin nog dankwoorden voor alle ouders, spelers en natuurlijk voor Rowan en Jordy. Tenminste, het dankwoord was net alsof Slikkerveer een penalty nam dit seizoen: de intentie was erg goed, maar de uitvoering liet nog wat te wensen over, maar laten we daar maar niet op doorgaan.
Tot slot werd Thiemo bekroond tot speler van het seizoen. Alle spelers, supporters en trainers brachten een stem uit en Thiemo werd met ruime afstand gekozen, gefeliciteerd.

Na deze feestelijke activiteiten was het tijd voor de voetbalquiz. Maar liefst 18 koppels (én Google) deden hier aan mee en de quiz werd fanatiek gespeeld. De ene vraag was wat moeilijker dan de andere, maar uiteindelijk bleek aan de scores dat de quiz goed te doen was. Tenminste.. Er was een koppel dat zich met afstand kon kronen tot de pechvogel van het toernooi. Een recordaantal punten (in negatief opzicht, dat dan weer wel) werd behaald. Ik zal de namen maar niet noemen…….. Oké, toch wel. Levi en Nick! Maar jullie hebben daar wel een jaar lang gratis bellen mee gewonnen, stelletje Batskoos!

De winnaar werd het koppel Tom en Rick (toch nog gescoord vandaag Ricky) en wonnen daarmee naast twee bekers ook nog een Weekend voor twee! Veel plezier er mee jongens.

De avond vloog om en rond 23:15 uur reed iedereen richting het Summercamp.  Een aantal jongens besloten om lekker te gaan slapen, sommigen besloten nog even de hort op te gaan en dat gold ook voor Rowan en Kevin. Uiteraard belandde zij in de kroeg op het park en waar ze al heel de avond op zaten te wachten; Ze ontmoeten twee collega trainers uit Duitsland en dit werd zo gezellig dat zij besloten om mee naar het huisje te gaan. Nog vlak voordat ze al het bier hadden opgedronken kregen Rowan en Kevin nog wel tactische bespreking. In gebrekkig Engels met een beetje Duits er doorheen werd uitgelegd hoe je van 1:4:3:3 naar 1:5:3:2 moest schakelen, maar wel moest zorgen dat we geen tegengoals zouden krijgen. Heel interessant. Toen hij vroeg wat onze tactiek eigenlijk was, was er maar één antwoord mogelijk: ‘WE PARK THE BUS’ Hij keek verwonderd, maar niet begrijpend. We probeerden het nog een keer: ‘WE PARK THE BUS EN SHOOT THE BALL TO OUR STRIKERS’.
Ze besloten om maar richting hun huisje te gaan.
Ondertussen had Nick alweer besloten om pizza te bestellen bij de plaatselijke pizzeria en dit bleef ook niet onopgemerkt bij de rest van de jongens die in de loop van de avond/nacht/ochtend terugkwamen in het huisje. Even checken op de telefoon en ja hoor, ze bezorgen tot 02:00 uur. Mooi! Pizza bestellen dus. Nick, Mauro, Juwel en Rick besloten om aan het einde van het park alvast te wachten op de scooter. De pizza zou immers binnen een paar minuten bezorgd worden. Joey, Denno, Rowan en Kevin zaten weer een potje te kaarten toen de beveiliging binnen kwam. Of die jongens die buiten het park staan bij ons horen. (Het was inmiddels anderhalf uur later) ‘Ja ze wachten op een pizza’. En de beveiligers liepen hun ronde weer verder.

Inmiddels was iedereen weer gearriveerd. En rond 04:30 uur lag toch iedereen wel op bed. Dit was op zich een strak idee want om 07:30 uur liep de wekker weer af voor het ontbijt en net zoals de eerste dag was iedereen op tijd én in Slikkerveer tenue aanwezig. Iedereen pakte een bord en schepte op wat hij wilde. Oja, en Denno was er ook. Hij besloot maar een dienblad te pakken. Dat scheelt weer 3x lopen (de korte nachtrust was voelbaar én ook nog verloren met het potje liegen, maar dat maakt niet uit.)
Na het ontbijt had iedereen twee uur voor zichzelf. De één besloot even te gaan liggen en de ander ging voetballen of een potje kaarten. Om ongeveer 11:00 uur kwamen sommige ouders de spelers weer ophalen om naar de voetbalclub te gaan voor de finalewedstrijden. De helft lag nog te slapen en Cor Blaak zag zijn kans schoon. Opgewekt liep hij de kamers binnen om de jongens op een rustige manier te wekken: ‘GOEDEMORGEN JONGENS, WAKKER WORDEN, JAJAJAJAJA, WAKKER WORDEN. GOEDEMORGEN’. De enige reactie die hij hierop kreeg kwam uit de linkerkamer: ‘Kil, donder op’. U weet ongeveer wel hoe de stemming was: ‘helemaal knettah’

Maar goed, er moest natuurlijk wel gevoetbald worden en de eerste wedstrijd stond om 13:00 uur alweer op het programma. vv Broekland was de tegenstander en starten met een overwinning zou natuurlijk fantastisch zijn. De wedstrijd werd weer gespeeld op veld 5 en Slikkerveer was de betere ploeg. Toch moesten ze oppassen voor de lange bal van de tegenstander. Omdat Slikkerveer de kansen niet wist te verzilveren leek de wedstrijd op 0-0 af te stevenen. Toch wist Slikkerveer in de laatste secondes van de wedstrijd te overwinning over de streep te trekken . Na een werkelijk fantastische voorzet van nummer 2 (vv Broekland) op Nick, wist de laatstgenoemde de keeper vanaf randje 16 te passeren, 1-0. Heerlijk begin van de finalepoule. Zeker omdat de andere twee ploegen op 0-0 bleven steken.

De volgende verassing volgde alweer snel want de wedstrijd was net klaar (en keeper Duco had ondertussen een plekje tussen de planten opgezocht, daar waar er ook gewoon wc’s op het sportpark waren, maar dat maakt niet uit) en er stond voor iedereen alweer patat klaar. Snel de schaduw opzoeken en genieten van een patatje. Het moest wel snel op want binnen een half uur moest er weer afgetrapt worden tegen sc Overwetering. Zij hadden in hun eerste poule alles gewonnen dus Slikkerveer kon aan de bak.
In het begin van de wedstrijd kreeg Slikkerveer via Juwel en Cemal grote kansen om de score te openen, maar dit lukte helaas nog niet. Vlak voor rust kwam Slikkerveer toch op voorsprong en hoe! Rick kwam vanaf de linkerkant naar binnen en krulde de bal schitterend in de verre kruising, 1-0. Helaas kwam de tegenstander sc Overweterig snel langszij door een benutte strafschop. Tussen de beide goals bleek Levi nogal last te hebben van de zon in zijn nek en smeekte bijna om zonnebrand. Maar ja, het staat zo raar om tijdens de wedstrijd het veld in te rennen en een nek in te gaan smeren met zonnebrandcrème. De tip was dan ook: ‘Levi, ga dan even liggen’. Levi nam dit wel heel serieus en tijdens een aanval van de tegenstander sprong Levi de lucht in en met een fantastische curve in zijn afsprong kwam hij op het veld neer. Doe het volgende keer maar als de bal uit is, Levi. Langs de lijn kwamen de bank én de ouders niet meer bij van het lachen, maar dat maakt niet uit.

In de tweede helft ging Slikkerveer op zoek naar de tweede treffer en deze volgde snel. Het was Merijn die met zijn eerste goal van dit seizoen en tevens naar de koppositie in de finalepoule.

De boys hadden nu een uur pauze en daar werd goed gebruikt van gemaakt. Onder het genot van een rakketje werd in de schaduw gewacht tot we konden aftrappen voor de laatste wedstrijd. Één punt was genoeg om dit toernooi op ons naam te schrijven. Ondertussen kwamen de jongens niks te kort want buiten het heerlijke rakketje kon iedereen onbeperkt water, frisdrank en krentenbollen pakken. En ook mascotte Senna maakte zich nuttig door continu heen en weer te lopen (of rijden) om de bidons te vullen!

De laatste wedstrijd. Met de laatste krachten nog alles geven om een resultaat te boeken en dit toernooi te winnen. Het was een gelijkwaardige wedstrijd. Waar de thuisploeg er alles aan deed om de eer nog te halen wachtte Slikkerveer geduldig op een kans. Echter werden er aan beide kanten weinig kansen gecreëerd tot Rick vlak voor rust opeens voor de keeper stond. Helaas pareerde de keeper de bal goed en wist een goal te voorkomen. In de tweede helft hetzelfde spelbeeld. Slikkerveer hield de pot dicht en de tegenstander miste de kracht om kansen te creëren. Toch werd het nog eventjes spannend toen de tegenstander een vrije trap kreeg. Met nog twee minuten op de klok kopte de spits uit de vrije trap rakelings langs de paal.
Opeens was er paniek! Mauro greep naar zijn enkel en lag te kermen op de grond. Snel pakte Kevin het laatste beetje water en sprintte (of iets wat er op leek) naar Mauro toe. ‘Gaat het Mau’? Mauro keek op en zei: ‘Hallo! Ik doe dit alleen maar om tijd te rekken hoor!!’..  Klasse!

De tijd zat er op en de scheidsrechter floot voor het einde. Slikkerveer zette een knappe prestatie neer door een tweedaags toernooi te winnen! Onder luid gejuich en gezang ontving het team de beker op het mooie podium op veld 1. Onder leiding van Jordy klonk het ‘komen wij uit Rotterdam, ken je dat nie horen dan?’ over het sportpark en het bleef nog even onrustig..

Eenmaal terug op het park reisden sommige spelers met ouders terug richting Zuid-Holland. Anderen verbleven nog een nacht op het Summercamp. Wederom werden er pizza’s besteld. Dit keer waren het er 25.. Niemand weet nog waar ze zijn. Bestelling verkeerd aangekomen denken we. Er werd nog één keer gezamenlijk gedineerd. Na het diner zijn er jongens gaan voetballen en gaan zwemmen. Anderen bleven gezellig in het huisje om een kaartje te leggen of gooien met een stuiterbal en/of boomerang. Dat kon ook.
Later op de avond liep de begeleiding naar Heino voor een gezellig drankje ter afsluiting. Drie jongens besloten mee te gaan. Het werd een gezellige avond die werd afgesloten met een rap. Levi moest goed kouwen, maar dit vond Ronnie niet zo Flex is een greep uit de prima teksten die de revue passeerde deze avond. Om nooit te vergeten. Oja. Joey, die van de Joey Tanghe Cup, moesten we nog met man en macht wegtrekken uit de speelplaats, maar dat maakt niet uit.

De avond en daarmee het weekend weg kwam ten einde. De rust was wedergekeerd en iedereen was weer bij kennis toen iedereen zich de volgende ochtend op het Summercamp verzamelde. De jongens pakten hun spullen en het huisje werd compleet opgeruimd. Iedereen keerde huiswaarts en menig speler deed in de auto hun ogen weer dicht. Wat een fantastische manier om dit seizoen af te sluiten. Wat een eer was het om met jullie te mogen werken. Wat geweldig om elkaar op een andere manier te leren kennen. Bedankt daarvoor. Ook alle ouders enorm bedankt voor de steun, de kritische noot, de lach en het vertrouwen.

Wij hebben er met volle teugen van genoten. We zullen jullie nooit vergeten!
Alle goeds voor de toekomst!
Kevin Vermaat en Rowan Termond


En wil je het verslag lezen inclusief de foto's: Klik hier

 



Sliknest digitaal

Binnenkort gaat Sliknest volledig digitaal.

Aanmelden nieuwsbrief
x